بخون لعل بباید نوشت بر کهسار

ترا شبی نگزیرد ز چنگ و نغمه زیر

مرا دمی نشکیبد ز آه و ناله زار

حدیث غصه فرهاد و قصه شیرین

روا بود که بود باغ را درین موسم

کنار و پر گل و خواجو ز گل گرفته کنار