بیا که حلقه نشینان بزمگاه الست

ز حد گذشت و بپایان نمی رسد طومار

بباغ بلبل خوش نغمه سحر خوان بین

که روز و شب سبق عشق می کند تکرار

زدند بر در دل حلقه در خمار

بکش جفای رقیب ار حبیب می خواهی

کنار گل نبری گر کنی کناره ز خار