خواجو چو روی عجز نهادست بردرت

وانکو عزیز تست نگوید کسش که خوار

شادی آندلی که غمت اختیار کرد

مقبل کسی که شد بقبول تو بختیار

جرمی که کرده است بفضلت که در گذار