هر کرا شیر ز پیش آید و شمشیر از پس

و آنکه قربان رهت گشت ز کیشش چه خبر

هدف ناوک چشم تو ز تیغش چه زیان

تشنه چشمه نوش تو ز نیشش چه خبر

چون بود کشته عشق از پس و پیشش چه خبر

گر چه هر دم بودم صبر کم و حسرت بیش

مست پیمانه مهر از کم و بیشش چه خبر