ز جام عشق تو خواجو چنین که مست افتاد

که ماه چارده دایم ز مهر باشد دور

به روی همنفسی خوش بود نظر ور نی

ز ناظری چه تمتع که نبودش منظور

بروز حشر سر از خاک برکند مخمور