زبان خامه ازین دل شکسته باز مگیر

چه خوابهای پریشان که دیده ام لیکن

معبرم همه زلف تو می کند تعبیر

چنین که باز گرفتی زبان ز پرسش من

اگر چنانکه توانی جدا شدن ز نظر

گمان مبر که توانی برون شدن ز ضمیر

ز بوستان نعیمم گزیر هست ولیک