که درد عشق فزون آید از بیان دبیر

ز بوستان نعیمم گزیر هست ولیک

ز دوستان قدیمم نه ممکنست گزیر

حکایت دل از آن رو کنم بدیده سواد

اگر به نامه کنم وصف آه و زاری دل

برآید از سر کلکم هزار ناله زیر

کند شکایت هجر تو یک بیک خواجو