فصل بهاران نه ممکنست خموشی

کار دلم چون ز دست رفت چه تدبیر

کشتن عشاق را چه حاجت شمشیر

قصه مشتاق را چه حاجت تقریر

بلبل شب خیز را ز ناله شبگیر

هر که فرو خواند عشق نامه خواجو

کرد پر از خون دیده طی طوامیر