شور لعل لب شیرین شکر خاش هنوز

تا دلم صید نگشتی بکمند غم عشق

سنبلت سلسله بر گل نزدی کاش هنوز

گرچه فرهاد نماندست ولیکن ماندست

چند گوئی که شدی فتنه رویم خواجو

نشدم در غمت افسانه او باش هنوز

عاقبت فاش شود سر من از شور غمت