خوشترست اما منش بیمار می یابم هنوز

برگ نسرین ترا بی خار می یابم هنوز

باغ رخسارت پر از گلنار می یابم هنوز

دوش می گفتی که چشم ناتوانم خوشترست

تا نپنداری که بنشست آتش منصور از آنک

سوز عشقش همچنان از دار می یابم هنوز

از سرشک چشم فرهاد ای بسا لعل و گهر