با نرگس مستت چه زند توبه و پرهیز

ای آب رخم برده از آن لعل چو آتش

وی خون دلم خورده بدان غمزه خونریز

گویند که پرهیز کن از مستی و رندی

فرهاد اگرش دست دهد دولت شاهی

بی شکر شیرین چه کند ملکت پرویز

خواجو چه کنی ناله و فریاد جگر سوز