همیشه دلت مهربان باد و گرم

که جان را به دانش خرد پرورد

سه دیگر که گفتی به جان زینهار

ندادم کسی را ز چندان سوار

پر از شرم جان لب پر آوای نرم

مبادا ترا پیشه خون ریختن

نه بی کینه با مهتر آویختن