خار و خس برگ گل و لاله بود نزد خسیس

پیش چین سر زلف تو نیرزد بجوی

نافه مشک ختا گر چه متاعیست نفیس

باغ دور از تو بر مدعیان فردوسست

بر سر کوی خرابات مغان خواجو را

کاسه آنگاه شود پر که تهی گردد کیس