دلی که گشت گرفتار چشم وعارض او

فدای جان و سرش کردمی به جان و سرش

در آنزمان که شود شخص ناتوانم خاک

کند عظام رمیمم هوای خاک درش

چرا برفت به یکباره دل ز خواب و خورش

گذشت و بر من بیچاره اش نظر نفتاد

چه اوفتاد کزینسان فتادم از نظرش