بر چشم کنم جای سهی سرو روانش

بلبل نبود در چمنش برگ و نوائی

چون گلبن خندان ببرد باد خزانش

سر وار ز لب چشمه برآید چو درآید

عقل ار منصور شودش طلعت لیلی

مجنون شود از سلسله مشک فشانش

کی شرح دهد خامه حدیث دل ریشم