تا برفت از نظرم چشم خوش پرخوابت

نتوان دید شبی تیره و مهتابی خوش

نرگست فتنه هر گوشه نشینست مقیم

خوابگه ساخته بر گوشه محرابی خوش

در شب هجر نکردم نفسی خوابی خوش

بجز از مردم چشمم که بخونم تشنه ست

بیتو برلب نچکاندست کسم آبی خوش