قدحی خوردم و صد نیش جفا کردم نوش

سخنی گفتم و صد قول خطا کردم گوش

من همان لحظه که بر طلعتش افکندم چشم

گفتم این فتنه ندارد دل مسکینان گوش

چون ننالم که چو از پرده برون آید گل