ز شوق لعل تو سقای کوی میخواران

مرا بکوزه کشان شرابخانه فروش

به بوی آنکه ز خمخانه کوزه ئی یابم

روم سبوی خراباتیان کشم بر دوش

بدیده آب زند آستان باده فروش

مرا مگوی که خاموش باش و دم درکش

که در چمن نتوان گفت مرغ را که خموش