خویش را خواجو شناسد گر چه او را قدر نیست

دیده بگشای و بچشم خویش بین رخسار خویش

کار ما اندیشه بی خویشی و بی کیشی است

هر که را بینی بود اندیشه ئی در کار خویش

هم بقدر خویش داند هر کسی مقدار خویش

چون ز خویش و آشنا بیگانه شد باشد غریب

گر کند بیگانگانرا محرم اسرار خویش