تا خود چه بر سرم گذرد از گذار خویش

چون زلف لیلی از دو جهان کردم اختیار

مجنونم ار ز دست دهم اختیار خویش

کردم گذار برسرکویش وزین سپس

چون هیچ برقرار نمی ماند از چه روی

ماندست بیقراری من برقرار خویش

زانرو که هر چه دیده ام از خویش دیده ام