که در ضمیر نیاری که الجروح قصاص

بگو که فاتحه باب صبح خیزان را

سپیده دم بدمد حرزی از سر اخلاص

تو از جراحت دلهای خسته نندیشی

محب روی تو رویم نمی تواند دید

که گفته اند که القاص لا یحب القاص

نه در جمال تو مشتاق را مجال نظر