ز مهر بردل پر خون لاله بنگر داغ

بیار باده که وقت گلست و موسم باغ

دماغ عقل معطر کن از شمامه می

بود که بوی عفافش برون رود ز دماغ

گهی که زاغ شب از آشیان کند پرواز