دیوانه مدهوش ز دانش نزند لاف

منعم مکن ای محتسب از باده که صوفی

بی جام مصفا نتواند که شود صاف

میخواره سرمست بدنیا نکند میل

صید صلحا می کند آن آهوی صیاد

خون عقلا می خورد این غمزه سیاف

هر دم که شود درج عقیقت گهر افشان