ترا بقتل احبا مواخذت نکنند

که گشت زنده ز انفاس او دل مشتاق

برون ز خامه که او هم زبان بود ما را

که دستگیر تواند شد از سر اشفاق

مگر بخون شهیدان ضرب تیغ فراق

کجا رسد بکمندت که لاشه ئی که مراست

اگر چه برق شود کی رسد بگرد فراق