اندیشه کی کنند ز مرغ شکسته بال

جانم بجام لعل تو دارد تعطشی

چون تن به جان و تشنه به سرچشمه زلال

آنها که دام بر گذر صید می نهند

در هر چه هست چون بخیالت نظر کنم

گر جز جمال روی تو بینم زهی خیال

در راه عشق بعد منازل حجاب نیست