فروزنده آتش جنگ را

چو روی پدر دید شاه جوان

دلش گشت شادان و روشن روان

برانگیخت از جای شبرنگ را

بیامد پدر را به بر در گرفت

پدر ماند از کار او در شگفت

بسی خواند بر فر او آفرین