ظاهر آنست که از خود برود بلبل مست

مهر را گرچه میسر نشود دفع زوال

عیش من بی لب شیرین تو تلخست ولیک

تو ملولی و مرا هست ز غیر تو ملال

چو نسیم چمن آرد نفس باد شمال

خوش بود ناله عشاق بهنگام صبوح

خواجو ار عاشقی از پرده عشاق بنال