به مشک بر ورق لاله ات مثال جمال

زهی گرفته خور از طلعت تو فال جمال

نشانده قد تو در باغ جان نهال جمال

نوشته منشی دیوان صنع لم یزلی

خیال روی تو تا دیده ام نمی رودم

ز دل جمال خیال و ز سرخیال جمال

چو روشنست که هر روز را زوالی هست