می خسروانی به جام بلور

به سالار گفتا مهان را بخوان

بیامد ز هر گنبدی میگسار

به نزدیک آن نامور شهریار

گسارنده می داد رخشان چو هور

همه چهره دوستان برفروخت

دل دشمنان را به آتش بسوخت