سرم بنعل سمندت متوجست و تو فارغ

شعاع نور جبینست یا فروغ مشاعل

بسا که در غم عشق تو ابن مقله چشمم

نوشت بر ورق زر بسیم ناب رسائل

دلم ببند کمندت مقیدست و تو غافل

اگرنه با تو نشینم مرا ز عشق چه باقی

وگرنه روی تو بینم مرا ز دیده چه حاصل