پرتو روی تو شد شمع شبستان دلم

ور کند ترک تو دل دست من و دامن دل

جانم از دست دل ار غرقه خون جگرست

خون جان من دلسوخته در گردن دل

تا شبستان سر زلف تو شد مسکن دل

بده آن آب چو آتش که بجوش آمده است

ز آتش روی دل افروز تو خون در تن دل