اندک خور و از مستی بسیار مترس ای دل

جان را چو فدا کردی از تن مکن اندیشه

چون ترک شتر گفتی از بار مترس ای دل

قول حکما بشنو کاندم که قدح نوشی

صد بار ترا گفتم کامروز که چون خواجو

اقرار نمی کردی ز انکار مترس ای دل