غمهای جهان جزو غم عشق تو شد کل

هر لحظه که خاموش شود ماه مغنی

از مرغ صراحی شنوم نعره که قل قل

ای آنکه جمال از رخ زیبای تو جزویست

بر باد هوا باده مپیمای که خواجو

از مل نشود بی خبر الا بتامل