خنک آنک دل شاد دارد به نوش

کنون خورد باید می خوشگوار

که می بوی مشک آید از جویبار

هوا پر خروش و زمین پر ز جوش

درم دارد و نقل و جام نبید

سر گوسفندی تواند برید

مرا نیست فرخ مر آن را که هست