گر صبا سلسله برآب نهد فصل ربیع

بجز از باد بهاری به در خرگه گل

بنگر از ناله شبگیر من و نغمه مرغ

دشت پر زمزمه و طرف چمن پرغلغل

از چه برگردن قمری بود از غالیه غل

باد نوروز چو برخاست نیارند نشست

بلبلان بی گل و مستان صبوحی بی مل