تبسم می کند در بوستان گل

سمن را شد نفس باد و روان آب

چمن را گشت تن شمشاد و جان گل

ترنم می کند بر شاخ بلبل

لبش با هم نمی آید از آنروی

که دارد خرده ئی زر در دهان گل

کشد در برقبای فستقی سرو