شدست جان من تشنه از حیات ملول

مفارقت نکنم دیگر از حریم حرم

گرم به کعبه وصل افتد اتفاق وصول

چو ره نمی برم از تیرگی به آب حیات

ببوس دست مقیمان درگهش خواجو

بود که راه دهندت ببارگاه قبول