بینم شبی که کوکب فرقت کند افول

از تشنگان بادیه هجر یاد کن

روزی گرت بکعبه قربت بود وصول

یا رب چنین که اختر وصلت غروب کرد

خواهم که سوی یار فرستم خبر ولیک

ترسم که همچو من متعلق شود رسول

از چشم ما برون نزند خیمه ساربان