چو کام من توئی ای آفتاب گرم برآی

وگرنه پرده برافکندی از دریچه بام

خروس پرده سرا امشب از چه دم در بست

اگر چنانکه فرو شد دم سپیده بکام

ز چرخ اگر چه یقینم که بر نیاید کام

گهی پری رخم از خواب صبح برخیزد

که تیغ غمزه خونریز برکشد ز نیام