من ببوی خال مشکین تو گشتم پای بند

کافر مکی چه داند حرمت بیت الحرام

عار باشد در طریق عشق بیم از فخر و عار

ننگ باشد در ره مشتاق ترس از ننگ و نام

مرغ وحشی از هوای دانه می افتد به دام

کام دل خواجو بسانی نمی آید بدست

رو بنا کامی رضا ده تا رسانندت بکام