ایکه گفتی گر سر این کارداری پای دار

من چو دور افتاده ام از می چرا افتاده ام

با کسی افتاد کارم کو ز کارم فارغست

بنگرید آخر که از مستی کجا افتاده ام

دست گیر اکنون که از دستت ز پا افتاده ام

آتش مهرم چو در جان شعله زد گرمی مکن

گر چون ذره زیر بامت از هوا افتاده ام