آتش مهرم چو در جان شعله زد گرمی مکن

بنگرید آخر که از مستی کجا افتاده ام

ایکه گفتی گر سر این کارداری پای دار

دست گیر اکنون که از دستت ز پا افتاده ام

گر چون ذره زیر بامت از هوا افتاده ام

می روی مجموع و من پیوسته همچون گیسویت

از پریشانی که هستم در قفا افتاده ام