سیه کرده ام نامه از دود دل

سیاهی برون آور از دیده ام

چو زلف تو شوریده شد حال من

ببخشای برحال شوریده ام

سیه روتر از خامه گردیده ام

چو خواجو درین رقعه از سوز عشق

بنی آتشی تیز پوشیده ام