صبر درویش ز الطاف خداوند کرم

چون کنم وصف جمالت که دو رویست ورق

زانکه بی خون حرامی نبود وصل حرم

از تو چون صبر کنم زانکه نگردد ممکن

خیز خواجو که چو پرگار به سر باید گشت

هر که در دایره عشق نهادست قدم