چو باد از پیش من مگذر وگر جان خواهی از خواجو

که صد چون من بدام آرد کسی کو می کشد شستم

خیال ابرویت پیوسته در گوش دلم گوید

کزان چون ماه نو گشتم که در خورشید پیوستم

اشارت کن که هم دردم بدست باد بفرستم