که ز جان دست بخون دل ساغر شستم

بیش ازینم هدف تیر ملامت مکنید

که برون رفت عنان از کف و تیر از شستم

گرکنم جامه به خونابه نمازی چه عجب

باز خواجو که مرا کوفته خاطر می داشت

برگرفتم ز دل سوخته و وارستم