در چنبر گردون ز دمی چنگ بلاغت

باز آی که از دست تو برخاک نشستم

چون حلقه گیسوی تو از هم بگشودم

از کفر سر زلف تو زنار ببستم

با این همه از چنبر زلف تو نجستم

تا در عقب پیر خرابات نرفتم

از درد سر و محنت خواجو بنرستم