راستی را با رخش خوش روزگاری داشتم

روزگاری روی در روی نگاری داشتم

همچو بلبل می خروشیدم بفصل نوبهار

زانکه در بستان عشرت نوبهاری داشتم

خوف غرقابم نبود و بیم موج از بهرآنک