صفت روی تو با مرغ سحر می کردم

چون صبا سلسله سنبل تر می افشاند

یاد آن گیسوی چون عنبر تر می کردم

هر زمانم که نظر بر رخ گل می افتاد

چون کمانخانه ابروی تو می کردم یاد

تیرآه از سپر چرخ بدر می کردم

مشعل مه بدم سر فرو می کشتم