بسکه می ترساند از زنجیر و پندم می دهد

چون ز خویش و آشنا بیگانه می گرداندم

ترک رومی روی زنگی موی تازی گوی من

هندوی آن نرگس ترکانه می گرداندم

عاقل بسیار گو دیوانه می گرداندم

دانه خالش که بر نزدیک دام افتاده است

با چنان دامی اسیر دانه می گرداندم